Szłam i czułam że Federico jest coraz bliżej.Przeszły mi dreszcze.Był tak blisko że czułam jego oddech na swojej szyi.Federico ominął mnie..A ja głupia myślałam że chce się coś zapytać lub coś mi powiedzieć.On w ogóle mnie nie zauważa.Gdy szedł prze de mną zobaczyłam jego ruchy,chodził tak męsko i seksownie że miałam ochotę się na niego rzucić i go całować.Gdy doszłam do sklepu zauważyłam Nialla stojącego w kolejce.Wzięłam cole i również stanęłam w kolejce.Niall cały czas na mnie zerkał o co mu mogło chodzić?
Po chwili do sklepu wszedł Federico,wziął z półki "power ride". Stanął za mną.Myślałam że zemdleje,był dla mnie perfekcyjny.Zapłaciłam za cole i wyszłam.Prze de mną znów szedł Federico,miałam zamiar go wyprzedzić żeby mnie zauważył ale w tej chwili ktoś chwycił mnie za rękę.To był Niall.
-Musimy pogadać.-Powiedział
-Czego?!-Warknęłam
-Nie wiem czemu postrzegasz mnie w taki sposób.Co ja ci zrobiłem ?-Zapytał
-Nic,po prostu cie nie lubię.-Odrzekłam
-Czemu?-Znów zapytał.
-Po prostu!!-Burknęłam
Miał już iść ale ten cały Niall złapał mnie za rękę.
-Puszczaj!-Krzyknęłam
-Chcę tylko żebyś wiedziała że jestem inny nisz ci się wydaje.-Rzekł
Wyrwałam się mu i z impetem odwróciłam się.Odeszłam szybkim krokiem.
Gdy dotarłam na boisko zauważyłam że Federico już tam był,zerknął tylko na mnie.Usiadłam koło kumpeli lekko podminowana.
-Co się stało?-Zapytała Neva
-Ten twój przyjaciel doprowadza mnie do szału -Powiedziałam
-Niall?-Zapytała zdziwiona
-Tak on!-Burknęłam
-Co zrobił?
-Zaczął gadkę w stylu :czemu mnie nie lubisz,jestem inny nisz myślisz i takie tam.-Tłumaczyłam
-Widzisz?On chce być lubiany przez ciebie,stara się.-Rzekła Neva.
-Stara się żeby wszyscy go lubili ,jest zarozumiały.-Powiedziałam
-Nie prawda.-Zaprzeczyła Neva
-Mów co chcesz ,ja wiem swoje.-Odpowiedziałam
Zobaczyłam że Federico żegna się z kumplami to pewnie oznaczało że już jedzie.
Wsiadł do samochodu,a ja się odwróciłam popatrzył się tylko na mnie i odjechał.
-Ja chyba już pójdę.-Oznajmiłam
-Idziesz tylko dla tego że Federico pojechał?-Zapytała Neva.
-Żebyś wiedziała,pa.-Powiedziałam.
Pożegnałam się z Nevą uściskiem i poszłam Gdy byłam koło sklepu zauważyłam samochód Federico,jego nie było w środku,pewnie był w sklepie.Pójdę tam żeby mnie zauważył.Zaraz,zaraz lepiej nie iść,bo jeszcze pomyśli że go śledzę czy coś albo że wychodzę z meczu w tym samym momencie co on.Wtedy była bym u niego przegrana.Więc szybko zawróciłam do domu.Weszłam do swojego pokoju i rzuciłam się na wyro,postanowiłam sprawdzić co ciekawego na facebooku.Żadnych nowości nie było.Usłyszałam dzwonek do drzwi zbiegłam na dół i zaglądnęłam w judasz.Był to Federico!!!Zaczęłam się cieszyć i skakać ze szczęścia,oczywiście skakałam cicho żeby Federico mnie nie usłyszał.Ogarnęłam się błyskawiczne i otworzyłam drzwi mówiąc:
-Hej.
-Siema,przyszedłem bo znalazłem tą złotą bransoletke . pomyślałem że to twoja.-Rzekł uśmiechając się czarującą
-Tak to moja dziękuje ci bardzo jest dla mnie bardzo ważna.-Odpowiedziałam
-To ja będę leciał pa-Znowu uśmiechnął się w ten czarujący sposób.
-Pa.-Odpowiedziałam również się uśmiechając.
Wróciłam do swojego pokoju wzięłam telefon i włączyłam tą piosenkę. ta piosenka przypomina mi o Federico,że mam się nie poddawać i wierzyć że z nim będę oraz wierzyć że marzenia się spełniają.
Zrobiło mi się gorąco więc otworzyłam okno.Po chwili usłyszałam śmiech Federico.Pewnie był obok sklepu.
Ubrałam się w to. a włosy zostawiłam rozpuszczone,wybiegłam z domu i poszłam do sklepu,on faktycznie tam był ,z Pedro i jeszcze jednym kumplem którego nie znałam.Weszłam do sklepu i wzięłam pepsi,gdy wychodziłam,wchodził Federico uśmiechnął się do mnie a ja to odwzajemniłam.Nie chciałam wracać do domu więc się przeszłam,włóczyłam się przez godzinę gdy wracałam do domu była już szarówka.Weszłam do domu starając się nie hałasować żeby rodzice się nie dowiedzieli że gdzieś byłam.Ale mi się nie udało,gdy byłam na połowie schodów mama wyszła z salonu.
-Gdzie byłaś?-Zapytała stanowczo
-U Nevy.-Odpowiedziałam.
-Nie prawda,dzwoniłam do niej i powiedziała że ciebie u niej nie ma,czemu kłamiesz?-Podniosła głos
-Czy ja muszę się ze wszystkiego ci się tłumaczyć?-Ja również podniosłam głos
-Tak musisz!-Krzyknęła
-Jestem pełnoletnia.-Oznajmiłam
-Ale mieszkasz pod moim dachem!-Burknęła mama.
Wbiegłam na górę trzaskając drzwiami.Moja matka zawsze była stanowcza,chciała żeby w tym domu panowała dyscyplina,ale nigdy nie udało się jej się mnie złamać,zawsze byłam twarda i się nie dawałam .
Weszłam do swojej łazienki i wzięłam szybki prysznic po czym ubrałam się w piżame i poszłam spać myśląc o Federico.
Drugi rozdział już za mną ;)
Mam nadzieje że się wam podobało
Postaram się dodać 3 rozdział jutro :*
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz