Rozdział 4.

*******Oczami Nevy********

Po dzisiejszym dniu od razu rzuciłam się na łóżko.Nie miałam sił nic odrabiać ani jeść.Chciałam tylko płakać.
Dlaczego gdy dzień zaczyna się tak fajnie coś albo ktoś musi to popsuć??
W jednej chwili łzy napłynęły mi do oczu.Zaczęłam ryczeć jak dziecko bo nie mogłam nic zrobić.
Zauważyłam że dzwoni do mnie Mercedes.Ja nie maiłam ochoty z nikim rozmawiać więc odrzuciłam połączenie.Usiadłam i otarłam łzy.Po momencie znów dzwoniłam Mercedes.Tym razem odebrałam.
-Hallo?-Rzekłam ochrypnięta
-Wszystko gra miśka ?-Zapytała z troską.
-Właściwie to ...nie.-Odpowiedziałam.
-Wiem że jest ci smutno, przyjdę do ciebie.-Rzekła.
-Wiesz Mercedes wolała bym zostać sama.-Odrzekłam .
-Ok rozumiem,jak będziesz chciała się komuś wygadać to dzwoń.-Rzekła przyjaciółka.
-Pewnie że zadzwonię.-Uśmiechnęłam się sama do siebie.
-Ale na pewno nie chcesz żebym przyszła?-Zapytała jeszcze raz.
-Tak,na pewno widzimy się jutro tak?-Zapytałam
-Jasne,papa.-Rzekła.
Postanowiłam się  przejść.Spacer dobrze mi zrobi.Wyszłam z domu i poszłam w stronę parku.Dziś był wyjątkowo wietrzny dzień.Niemal że wszędzie latały liście.Tak nagle przypomniał mi się ten  jego piękny uśmiech.Był jak zaczarowany.Szłam tak tonąc w marzeniach.Przez moment zwątpiłam w moje wszystkie dotychczasowe marzenia.Wyobraziłam sobie jak to by było gdyby one się nie spełniły.
Wybuchłam płaczem,tak po prostu,byłam słaba psychicznie.Zaczęłam biec.Biegłam i przy okazji ocierałam łzy.Prawie nic nie widziałam.Obraz przede mną był rozmazany.Biegłam ile sił w nogach.Nie wiem czy tym sposobem chciałam uciec od problemów ale ja leciałam jak szalona.Nie zauważyłam Rodiego który szedł przede mną wpadłam na niego a on mnie złapał..
Popatrzył się na mnie tak jakby ...z troską i zapytał:
-Co się stało?.
Opuściłam głowę żeby nie zauważył moich łez.
-Nic.-Rzekłam.
-To dlaczego płaczesz ?
Rozpłakałam się jeszcze bardziej i odwróciłam się aby otrzeć oczy.
-Nie ukryjesz łez.-Rzekł
-Wiem że ich nie ukryje,niestety.-Odrzekłam.
-Czemu niestety ?-Zadał to pytanie jakby wiedział dlaczego płacze.
-Tak po prostu.-Rzekłam
-Życie.-Dodałam.
-Skąd ja to znam.-Rzekł i popatrzał się w  przestrzeń
Popatrzałam się na niego i ....przytuliłam go.Nie wiem co sobie wtedy myślałam.Rodiego też mnie przytulił.
Mogła bym spędzić w jego ramionach resztę życia ale raczej się tak nie da.
Gdy go póściłam powiedziałam:
-Przepraszam.
-Nie masz za co przepraszać.-Rzekł uśmiechając się.
Ja również odwzajemniłam uśmiech.
-Może odprowadzę cie do domu?-Zaproponował.
-Miło ale nie zaprzątaj sobie mną głowy.-Odrzekłam .
-Ej to żaden problem,z resztą chciałem się przejść w tą strone.-Rzekł.
-No dobrze .-Powiedziałam i poszliśmy razem w stronę mojego domu.
Szliśmy i rozmawialiśmy o wszystkim i przy okazji śmialiśmy się.To na prawdę poprawiło mi humor.Prawie zapomniałam że Sierra znów jest w Buenos Aires.Gdy doszliśmy już do mojego domu  Rodiego rzekł.
-Fajnie mi się z tobą gadało.
-Mi też.-Odpowiedziałam.
-Ciesze się że jesteś już weselsza.Powiedział a ja mało nie zemdlałam.
Uśmiechnęłam się tylko bo nie miałam pojęcia co powiedzieć.
-To do jutra.-Rzekł
-Część.-Odpowiedziałam i weszłam do domu.

******Oczami Rodiego******
Wróciłem do domu i poszłem do swojego pokoju.Federico jak zwykle nie było w domu.Pewnie szlaja się po  klubach.Usiadłem na kanapę i zacząłem myśleć.To było takie dziwne bo chociaż  prawie nie znałem Nevy  ale na prawdę się przejąłem gdy widziałem jak płakała.Miałem takie odczucie że znam ją od dawna.Ale to było tylko odczucie.Chciałem jej jakość pomóc.Muszę się dowiedzieć o co chodzi,nie dla tego że jestem ciekawy tylko dla tego że się o nią martwię.Nie wiem sam co gadam...Przecież ja jej nie znam.Nie wiem jaka jest.Chyba czas najwyższy się dowiedzieć.Gdy tak myślałem do domu wparował pijany Federico .Ledwo co wciągnełem go na górę.
-Co jest?-Zapytałem.
Federico pokiwał głową.Nie wiem co to miało oznaczać.
-Idę spać-Rzekł kładąc się na kanapę.
-Masz racje.- Odrzekłem.
Powiedziałem pod nosem:
-Starszy a głupszy.
-Słyszałem.-Rzekł Federico.
Zaśmiałem się i  wyszłem z pokoju.
Włączyłem  telewizor i starałem się skupić na wiadomościach.
Niestety nie mogłem.Myślałem o Nevie.
Kurde gdybym tylko wiedział co sie wydarzyło.
Po chwili usłyszałem dzonek komórki.To była Sierra.
Jakoś nie maiłem ochoty z nią rozmawiać.
Bardzo się od niej oddaliłem.Nie jesteśmy już tak blisko jak kiedyś.Z jednej strony chciał bym poprawić nasze relacje a z drugiej strony zastanawiam się czasem czy z nią nie zerwać.
Sam nie wiem co mam robić.Znów rozległ się dźwięk telefonu.Tym razem odebrałem.
-Tak?
-Hej miśku spotkamy się mam ci coś ważnego do powiedzenia.-Rzekła Sierra.
-Jasne,może być jutro o 11:00?-Zapytałem
-Hmmm...Wiesz kochanie ja bym wolała dziś.-Rzekła zmieszana.
-No ok.Gdzie to zaraz będę.
-Może być w parku ?-Zapytała.
-Jasne już idę.-Rzekłem .
-Ok czekam.-Po jej słowach rozłączyłem się.
Ubrałem kurtkę i trampki.Miałem już wychodzić gdy do domu wieszli rodzice.
-A ty dokąd-Zapytał ojciec.
-Jaaa.Do sklepu po cole.-Rzekłem.
-Nie musisz iść kupiliśmy .-Ojciec wskazał na całą torbę zakupów w tym również cola.
-To super.-Rzekłem.
Usiadłem na kanapę i myślałem jaką to wymówkę powiedzieć aby wyjść.
-Gdzie Federico?-Zapytała mama
-Yyy,.. na górze telewizje ogląda.-Uśmiechnąłem się.
-Zawołaj go.-Rzekła
-Nie bo on ogląda film to dla niego bardzo ważne.-Powiedziałem.
-Rodiego czy ty czasem coś nie kręcisz?-Zapytał mama.
-Nie.-Odpowiedziałem szybko.
-Czemu kłamiesz?Przecież widzę.-Rzekła mama wchodząc na górę.
-Mamo ale..-Było już za późno bo weszła do pokoju w którym spał całkiem pijany Federico.
Mama zeszła na dół i spojrzała na mnie.
-Super że kryjesz swojego braciszka.Za to będziesz miał podwójny szlaban.-Rzekła.
-Ale ja jestem dorosły.-Zaśmiałem się.
-Tak?Taki jesteś dorosły?Właśnie widać po twoim zachowaniu jak jesteś dojrzały.Skoro jesteś dorosły to dlaczego nie masz swojego własnego domu?Póki co jesteś pod moich dachem i trzymasz się warunków które ja ci postawiłam..-Rzekła i odeszła.
Zawsze prawi mi te swoje kazania.Wkurza mnie to niesamowicie .Jeszcze pewnie nie pozwoli mi wyjść.
Jednak warto spróbować.
-Tato musze wyjść-Rzekłem prosto z mostu.
-Nie nie ma mowy.-Odrzekł
-Ale muszę spotkać się ze Sierrą.
-To spotkasz się z nią jutro.
-Pomyśli że ją wystawiłem.-Rzekłem.
-To zadzwoń i powiedz że nie dasz rady.-Rzekł ojciec.
-Niby ja?Mama zabrała mi telefon.!-Podniosłem głos.
-Trudno.-Po tym słowie poszedł do pokoju.
Weszłem do swojego pokoju myślałem co na drugi dzień powiedzieć Sierri ona na pewno będzie zła.Z resztą nie dziwię się jet.Też bym się zdenerwował gdy by ktoś nie wystawił.
Weszłem na facebooka i zobaczyłem czy moja dziewczyna jest dostępna ale niestety nie było jej.Czuje się jak kompletny palant...

Koniec...;) Rozdział następny już niedługo <3

Rozdział 3

Dziś zaczynał się pierwszy dzień szkoły.
Wstałam o 07:00 wykonałam całą poranną toaletę i ubrałam się w to a włosy spięłam w luźny kucyk
Spakowałam książki w torbę i zeszłam na dół do salonu.Siedzieli w nim mama i tata.Nic nie mówiąc wzięłam jabłko,chciałam już wyjść ale mama nakazała :
-Stój!
Stanęłam i obróciłam się napięcie.
-Co?-Zapytałam oschle.
-Nie wiem gdzie wczoraj byłaś jeżeli mi nie powiesz dam ci 2 tygodniowy szlaban.-Rzekła Matka
-Byłam się przejść,a po za tym jestem dorosła.-Burknęłam
-Mieszkasz pod moim dachem i do póki nie będziesz miała własnego domu jesteś pod moją opiekom.-Powiedziała poważnym tonem.
-To idiotyczne!!-Wyrzuciłam ręce ku górze i wyszłam trzaskając drzwiami.
Najchętniej powiedziała bym jej co czuje ale nie ma sensu się produkować.
Mam 18 lat a dalej jeżdżę autobusem ta myśl mnie dobija,oczywiście mogła bym jeździć autem gdyby tylko rodzie opłacili mój kurs.On twierdzą że jestem nie odpowiedzialna i do póki nie wydorośleje nie będę jeździć.Za każdym razem gdy to słyszę mam ochotę krzyczeć.
Zauważyłam Neve na przestanku podeszłam i rzuciłam oschle:
-Hej
-Hej, co jest?-Zapytała
-Znowu sprzeczka z rodzicami.-Odpowiedziałam siadając na ławkę.
-No to u ciebie norma.-Odpowiedziała
-Dzięki.-Odpowiedziałam z sarkazmem.
-O co konkretnie poszło?-Zapytała
-Byłam wczoraj się przejść no i jak zwykle zaczęła mi robić kazania na temat...Aj nawet nie chce mi się o tym gadać.-Odpowiedziałam zbulwersowana.
-Twoja matka wczoraj do mnie dzwoniła.-Rzekła Neva
-Widzisz ona kontroluje mnie na każdym kroku.Mam tego dosyć.-Wstałam i zaczęłam chodzić w te i z powrotem .
-Wiesz przecież że chce dobrze,a po za ty matki takie są.-Rzekła
-Chcę dobrze a jakoś jej nie wychodzi!-Warknęłam
-Jestem dorosła i...Ychhhh czasem chce jej powiedzieć to co mam do powiedzenia ale jakoś nigdy nie mam odwagi.-Dodałam
-No to się na nią zbierz,czas dorosnąć, i czas iść bo właśnie jedzie autobus.-Neva zachichotała
Uśmiechnęłam się i weszłam do autobusu.
30 minut później byłyśmy w naszym liceum.
-Co teraz mamy?-Zapytałam Nevy
-Chemie.-Odpowiedziała
-Ohhh nienawidzę chemii.-Rzekłam bez entuzjazmu .
-Idę po książki.Idziesz?-Zapytała
-Mam przy sobie.-Rzekłam
******Oczami Nevy*******
Poszłam w stronę strefy szafek,szukając wzrokiem Rodiego nigdzie go nie było może zachorował?
Oby szybko wyzdrowiał.
Gdy tak szłam wpadła właśnie na Rodiego i zwaliłam mu wszystkie książki na podłogę.
-Sorki.-Rzekłam podnosząc je razem z nim.
-Nie szkodzi każdemu się zdarza.-Uśmiechnął się do mnie tak cudownie.Że serce omal mi nie wyskoczyło.
-Mamy teraz chemie tak?-Zapytał
-Tak.-Odpowiedziałam z lekkim uśmiechem.
-Idziesz?-Zapytał uśmiechając się w ten czarujący sposób.
-Jasne.-Odwzajemniłam uśmiech.
Poszliśmy razem do klasy.Mało nie zemdlałam,starałam się iść blisko niego żeby pomyśleli że jesteśmy parą.
Robiłam to tak żeby Rodiego  nie kapnął się o co chodzi.
-Widziałem cię wczoraj na meczu lubisz piłkę nożną?-Zapytał.
-Tak to jeden z moich ulubionych sportów.-Odpowiedziałam
-Rzadko kiedy zdarza się że dziewczyna interesuje się piłką ..Chyba-Uśmiechnął się znów.
-To nie jest jedyny sport który lubię...właściwie lubię wszystko.Rzekłam
-Z kim siedzisz w ławce?-Zapytał a mi o mało serce nie wyskoczyło
-Nie wiem mają dobierać nas w pary,głupi zwyczaj.-Rzekłam.
-Taa mnie też wkurza.-Odpowiedział gdy zadzwonił dzwonek.Weszliśmy do klasy i ustawiliśmy się w szeregu ponieważ jak co roku dobierają nas w pary dla mnie to idiotyczne ale ok.
*****Oczami Mercedes******
Stałam w szeregu jakieś 5 osób dalej niż Neva mam na dzieje że będę z nią siedzieć w zeszłym roku siedziałam z Aguedą on jest pusta jak studnia na pustyni.Żeby do niej coś powiedzieć trzeba jej przeliterować słowa,któregoś razu miałam chęć strzelić jej w twarz ale miejsza o to.
Weszła Pani Quarts i zaczęła dobierać w pary.Po chwili  doszła do mnie i zaczęła rozglądać się po klasie
-Mercedes będzie siedzieć z...Niallem.-Rzekła nauczycielka.
Westchnęłam głęboką, i popatrzyłam z wściekłością na Nialla.
Przynajmniej Nevie się poszczęściło bo siedzi z Rodiego.Wolała bym siedzieć już z Aguedą niż z tym...
Podeszłam do naszej ławki i rzuciłam torbę na stolik.
-Co ty taka nerwowa?-Zapytał Niall
-To że ze sobą siedzimy nie znaczy że musimy gadać.-Burknęłam
-Ok ale jak będziesz chciała coś ściągać to nie do mnie.-Rzekł z tym swoim uśmieszkiem.
-Widzisz?!Widzisz jaki jesteś ?...Wydaje ci się że jesteś taki miły i idealny,ale tak na prawdę jesteś zarozumiały i oceniasz siebie na wspaniałego.Właśnie dla tego cię nie lubię.-Burknęłam pół głosem.
-Przestań przecież żartowałem.-Zaśmiał się .
-Zabrzmiało jak byś nie żartował.-Rzekłam
-Cisza!-Pani Quarts zwróciła na uwagę.
Lekcja minęła bardzo szybko.
Gdy zadzwonił dzwonek drzwi klasy się otworzyły a w nich stała Sierra 
Zdziwiłam  się ona tutaj?
W sumie to była całkiem miła ale jak bym powiedział to przy Nevie to by mnie rozszarpała .
Rodiego ruszył z miejsca i przytulił się do niej czule.
Po lekcjach wyszliśmy czekając na autobus zauważyłam że Neva była zdenerwowana.
-Ej chodzi o Rodiego?-Zapytałam
-A jak myślisz?-Zapytała z goryczą w głosie
-Już z nim rozmawiałam a tu nagle ona się zjawia,czemu ja muszę mieć takiego pecha?-Zapytała szlochając
-Ej będzie dobrze zobaczysz.-Przytuliłam ją.
Gdy byłam już w domu poszłam do swojego pokoju odrabiać lekcje już w pierwszy dzień nam zadali skandal.Po odrobieniu lekcji spędziłam popołudnie i wieczór czytając książkę.

Rozdział 4 już niedługo <333

Rozdział 2

Szłam i czułam że Federico jest coraz bliżej.Przeszły mi dreszcze.Był tak blisko że czułam jego oddech na swojej szyi.Federico ominął mnie..A ja głupia myślałam że chce się coś zapytać lub coś mi powiedzieć.On w ogóle mnie nie zauważa.Gdy szedł prze de mną zobaczyłam jego ruchy,chodził tak męsko i seksownie że miałam ochotę się na niego rzucić i go całować.Gdy doszłam do sklepu zauważyłam Nialla stojącego w kolejce.Wzięłam cole i również stanęłam w kolejce.Niall cały czas na mnie zerkał o co mu mogło chodzić?
Po chwili do sklepu wszedł Federico,wziął z półki "power ride". Stanął za mną.Myślałam że zemdleje,był dla mnie perfekcyjny.Zapłaciłam za cole i wyszłam.Prze de mną znów szedł Federico,miałam zamiar go wyprzedzić żeby mnie zauważył ale w tej chwili ktoś chwycił mnie za rękę.To był Niall.
-Musimy pogadać.-Powiedział
-Czego?!-Warknęłam
-Nie wiem czemu postrzegasz mnie w taki sposób.Co ja ci zrobiłem ?-Zapytał
-Nic,po prostu cie nie lubię.-Odrzekłam
-Czemu?-Znów zapytał.
-Po prostu!!-Burknęłam
Miał już iść ale ten cały Niall złapał mnie za rękę.
-Puszczaj!-Krzyknęłam
-Chcę tylko żebyś wiedziała że jestem inny nisz ci się wydaje.-Rzekł
Wyrwałam się mu i z impetem odwróciłam się.Odeszłam szybkim krokiem.
Gdy dotarłam na boisko zauważyłam że Federico już tam był,zerknął tylko na mnie.Usiadłam koło kumpeli lekko podminowana.
-Co się stało?-Zapytała Neva
-Ten twój przyjaciel doprowadza mnie do szału -Powiedziałam
-Niall?-Zapytała zdziwiona
-Tak on!-Burknęłam
-Co zrobił?
-Zaczął gadkę w stylu :czemu mnie nie lubisz,jestem inny nisz myślisz i takie tam.-Tłumaczyłam
-Widzisz?On chce być lubiany przez ciebie,stara się.-Rzekła Neva.
-Stara się żeby wszyscy go lubili ,jest zarozumiały.-Powiedziałam
-Nie prawda.-Zaprzeczyła Neva
-Mów co chcesz ,ja wiem swoje.-Odpowiedziałam
Zobaczyłam że Federico żegna się z kumplami to pewnie oznaczało że już jedzie.
Wsiadł do samochodu,a ja się odwróciłam popatrzył się tylko na mnie i odjechał.
-Ja chyba już pójdę.-Oznajmiłam
 -Idziesz tylko dla tego że Federico pojechał?-Zapytała Neva.
-Żebyś wiedziała,pa.-Powiedziałam.
Pożegnałam się z Nevą uściskiem i poszłam Gdy byłam koło sklepu zauważyłam  samochód Federico,jego nie było w środku,pewnie był w sklepie.Pójdę tam żeby mnie zauważył.Zaraz,zaraz lepiej nie iść,bo jeszcze pomyśli że go śledzę czy coś albo że wychodzę z meczu w tym samym momencie co on.Wtedy była bym u niego przegrana.Więc szybko zawróciłam do domu.Weszłam do swojego pokoju i rzuciłam się na wyro,postanowiłam sprawdzić co ciekawego na facebooku.Żadnych nowości nie było.Usłyszałam dzwonek do drzwi zbiegłam na dół i zaglądnęłam w judasz.Był to Federico!!!Zaczęłam się cieszyć i skakać ze szczęścia,oczywiście skakałam cicho żeby Federico mnie nie usłyszał.Ogarnęłam się błyskawiczne i otworzyłam drzwi mówiąc:
-Hej.
-Siema,przyszedłem bo znalazłem tą złotą bransoletke .  pomyślałem że to twoja.-Rzekł uśmiechając się czarującą
-Tak to moja dziękuje ci bardzo jest dla mnie bardzo ważna.-Odpowiedziałam
-To ja będę leciał pa-Znowu uśmiechnął się w ten czarujący sposób.
-Pa.-Odpowiedziałam również się uśmiechając.
Wróciłam do swojego pokoju wzięłam telefon i włączyłam tą piosenkę. ta piosenka przypomina mi o Federico,że mam się nie poddawać i wierzyć że z nim będę oraz wierzyć że marzenia się spełniają.
Zrobiło mi się gorąco więc otworzyłam okno.Po chwili usłyszałam śmiech Federico.Pewnie był obok sklepu.
Ubrałam się w to. a włosy zostawiłam rozpuszczone,wybiegłam z domu i poszłam do sklepu,on faktycznie tam był ,z Pedro i jeszcze jednym kumplem którego nie znałam.Weszłam do sklepu i wzięłam pepsi,gdy wychodziłam,wchodził Federico uśmiechnął się do mnie a ja to odwzajemniłam.Nie chciałam wracać do domu więc się przeszłam,włóczyłam się przez godzinę gdy wracałam do domu była już szarówka.Weszłam do domu starając się nie hałasować żeby rodzice się nie dowiedzieli że gdzieś byłam.Ale mi się nie udało,gdy byłam na połowie schodów mama wyszła z salonu.
-Gdzie byłaś?-Zapytała stanowczo
-U Nevy.-Odpowiedziałam.
-Nie prawda,dzwoniłam do niej i powiedziała że ciebie u niej nie ma,czemu kłamiesz?-Podniosła głos
-Czy ja muszę się ze wszystkiego ci się tłumaczyć?-Ja również podniosłam głos
-Tak musisz!-Krzyknęła
-Jestem pełnoletnia.-Oznajmiłam
-Ale mieszkasz pod moim dachem!-Burknęła mama.
Wbiegłam na górę trzaskając drzwiami.Moja matka zawsze była stanowcza,chciała żeby w tym domu panowała dyscyplina,ale nigdy nie udało się jej się mnie złamać,zawsze byłam twarda i się nie dawałam .
Weszłam do swojej łazienki i wzięłam szybki prysznic po czym ubrałam się w piżame i poszłam spać myśląc o Federico.

Drugi rozdział już za mną ;)
Mam nadzieje że się wam podobało 
Postaram się dodać 3 rozdział jutro :*

Rozdział 1

 ****Oczami Mercedes*****
Siedziałam sobie spokojnie na tarasie czytając moją ulubioną książkę.Słyszę dźwięk rozpędzonego motoru.Uśmiechnęłam się lekko bo miałam przeczucia że to Federico.On mi się strasznie podoba.Gdy go widzę serce mi mocniej biję...Ale co ja plotę?..Przecież nawet go nie znam..I to jest właśnie ten ból.Podoba mi się chłopak którego nawet dobrze nie znam?Chyba całkiem upadłam na mózg.Dźwięk motoru był coraz silniejszy,aż w końcu przejechał obok mojego domu.To był on!To Federico.Jest cudowny.Już się nie mogę skupić na książce.Federico zawrócił mi w głowie.Jest mega przystojny.Ale nigdy nie miałam odwagi do niego zagadać.Znów usłyszałam dźwięk motoru.Był coraz bliżej.O dziwo Federico zatrzymał się obok mojej bramy.Trochę się zdziwiłam,no bo czego on mógł chcieć?Podeszłam do bramy a on ściągnął kask.Ujrzałam jego cudowne zielone oczy i utonęłam.
-Muszę ci coś powiedzieć.-Odezwał się Federico.
-Co takiego?-Zapytałam patrząc mu głęboko w oczy.
-Kocham cię.-Rzekł a ja zamarłam,myślałam że wyskoczy mi serce.
-Ja ciebie też,tylko nie sądziłam że tak łatwo pójdzie mi rozmowa z tobą.-Rzekłam.
-Ogarnij się.-Powiedział łapiąc mnie za ramię.
-Co?-Zapytałam.
-Ogarnij się dziewczyno!-Powiedział potrząsając lekko moje ramię.
-Mercedes ogarnij się!-Usłyszałam głos przyjaciółki,zauważyłam ją przez zamglone oczy.
***********************
-Ja spałam?-Zapytałam zrywając się z ławki.
-Tsaa.No to kto taki ci się śnił ?-Zapytała Neva
Przypomniały mi się jego piękne oczy.Wróciłam na ziemię.
-Yyy nie ważne.-Odrzekłam
-Ej jak nie ważne?-Zapytała
-A już wiem kto to taki to pewnie Federico.-Rzekła Neva.
Czułam jak rumienią mi się policzki.
-Może.-Rzekłam
-Powiedz prawdę bo nie wytrzymam.-Powiedziała Neva
-No ok ok,tak to był Federico.-Odpowiedziałam.
-Hhahah wiedziałam że to on.-Zaśmiała się
-Idziesz dzisiaj na mecz?-Zapytała Neva.
-Chyba nie nie mam nastroju.-Odpowiedziałam.
-A wiesz kto tam będzie?-Zapytała uśmiechając się.
-Kto?
-Federico.-Odpowiedziała Neva
-No to ja mogę ostateczne pójść.-Rzekłam rumieniąc się.
-Chodź się przebrać!-rzekłam do przyjaciółki i razem pobiegłyśmy na piętro.
Neva ubrała się w to a ja wybrałam ten strój
-Ok to możemy iść.-Rzekła zadowolona Neva.
-Jasne chodź.-Odpowiedziałam ciągnąc Neve za rękę.
10 minut później byliśmy na boisku obok naszej szkoły.
Zaczęłam się rozglądać licząc że znajdę Federico a zauważyłam tylko Nialla tego przemądrzałego idiotę.
-Mówiłaś że Federico na pewno będzie,a jakoś go tu nie widać.-Rzekłam do Nevy
-Ale jest Rodiego.-Rzekła Neva uśmiechając się.
-Już wiem czemu tu przyszłaś.Chcesz pogapić się na Rodiego!-Powiedziałam z szerokim uśmiechem .
-Co?Oszalałaś!On ma dziewczyne.-Powiedziała
-Jak bym tego nie wiedziała.Ale ty zawsze bujałaś się w Rodiego.-Rzekłam
-Jest boski, i te jego błękitne oczy.-Powiedziała patrząc się na Rodiego.
-Hahahahahah-Zaśmiałam się.
-Tam jest chyba Niall.-Powiedziała Neva.
-Weź mi o nim nawet nie wspominaj.-Powiedziałam
Neva wstała z krzesełka i pobiegła się przywitać z tym całym Niallem.
Gdy wróciła usiadła na krzesełko.
-Musiałaś się z nim tulić?-Zapytałam
-Musiałam.-Odpowiedziała.
Rodiego przeszedł koło nas a Neva mało co nie zemdlała.
-Ale ładny!!-Rzekła podekscytowana
-Ja chyba idę do domu.-Powiedziałam.
-Czemu?-Zapytała Neva
-Powiedziałaś że będzie Federico a tak na prawdę go nie ma.A chciałam na niego popatrzeć.-Rzekłam
-Oj może przyjdzie.-Powiedziała Neva.
5 minut później Federico przyjechał samochodem ze swoim przyjacielem Pedro.W samochodzie leciała
 głośno ta piosenka
Odwróciłam się zobaczyłam Federico wychodzącego z tego samochodu
-Federco....To on.-Powiedziałam podekscytowana .
-Boże Mercedes..-Moja przyjaciółka uśmiechnęła się.
Federico i Pedro usiedli 8 krzesełek dalej od nas,po chwili doszedł do nich Rodiego a później Niall.
-Nie wiedziałam że Niall zadaje się z Federico i Pedro.-Powiedziałam.
-Ja też nie.-Odpowiedziała
-Mam plan.-Rzekłam szczerząc się do przyjaciółki.
-Jaki.-Zapytałam
-Podejdziemy tam i powiesz coś Niallowi na ucho,wtedy nas zauważą.-Rzekłam
-Nie nie ma mowy,co jak zrobię z siebie kretynkę na oczach Rodiego?-Zapytała
-Oj wyluzuj,w życiu trzeba podejmować ryzyko.-Rzekłam
-Sorry ale nie.-Powiedziała Neva
-Która godzina?-Zapytała Neva
-Moment-Wstałam żeby wyciągnąć telefon z kieszeni i poczułam na sobie wzrok Federico.
Odwróciłam się i on faktyczne się na mnie gapił.Gdy zauważył że się na niego patrze odwrócił wzrok.
-Jest 13:38-Powiedziałam do przyjaciółki.
-Jakoś mi się pić chcę,a ci?-Zapytałam
-Też trochę.-Rzekła Neva
-Sklep jest nie daleko skocze po cole.-Rzekłam.
Wyszła z trybun i ruszyłam drogą do pobliskiego marketu.
Poczułam że ktoś za mną idzie.Odwróciłam się zobaczyłam Federico.Nie widział jak się odwracałam bo parzył w drugą stronę.Nie chciałam przyśpieszać bo by pomyślał że się boje.Więc szłam normalnie.

Rozdział 2 już niebawem :)

Zapraszam do czytanie miśki ;**

 Przepraszam że krótkie :)

Postaram się pisać dłuższe :***

Bohaterowie:

Miejsce akcji:Argentyna,Buenos Aires 


Mercedes Póerta 18 lat-Mercedes jest hiszpanką jednak że przeprowadziła się do
Argentyny gdy była mała.Na co dzień jest miłą i wyluzowaną osobą,zawsze się uśmiecha
 i umie pocieszyć oraz doradzić,Mercedes jest szaloną osobą ale z drugiej strony bardzo
rozsądną.Od 4 roku życia jej przyjaciółką jest Neva którą poznała po przeprowadzce do Argentyny.Mercedes nie przepada za przyjacielem Nevy,Niallem.
                              
                                             
                                           




Neva Hulio 18 lat-Jest Argentynką.Neva czasem bywa trudna żadna osoba
nie może jej rozgryźć.Lecz na co dzień jest pomocna,miła,potrafi być również
bardzo poważna.Tak samo jak Mercedes jest bardzo szalona.Nie którzy uważają
ją za kujonkę tylko dla tego że jest mądra,dziewczyna strasznie tego nie lubi.
Ma bardzo bliskiego przyjaciela Nialla,minus jest w tym że Mercedes go nie lubi.
                           


 Federico Lorness 19 lat-Federico jest bardzo przystojny wszystkie dziewczyny
z okolic chcą z nim chodzić.Jednak że on nie ma dziewczyny bo twierdzi że
nie będzie z dziewczyną do której czuje tylko zauroczenie.On chce poczuć że
dziewczyna jest jego jedyną.Na co dzień jest bardzo wyluzowany ma kumpla o
imieniu Pedro który zawsze mu towarzyszy.Chłopak jest bardzo zżyty ze swoim
bratem Rodiego.
                                          
                                               


 Rodiego Lorness 18 lat-Rodiego ma dziewczynę o imieniu Sierra.Jego
dziewczyna ogólnie jest miła ale przybywa teraz w Hiszpanii.Związek na
odległość jest trudny dla Rodiego.Chłopak parę razy zastanawiał się czy nie
zerwać z Sierrą.Na co dzień Rodiego jest sympatyczny.Nie zbyt często się
uśmiecha.W przeciwieństwie do brata nie jest zbyt wyluzowany.Ale
ogólnie to bardzo inteligentny i pociągający chłopak.
                      
                                                                                                         
Niall Horan 19 lat-Niall jest przyjacielem Nevy.Bardzo często jej doradza
i wspiera w trudnych sytuacjach.Chłopak jest Irlandczykiem ale kiedy
osiągnął pełnoletność wyprowadził się do Argentyny.Na co dzień
jest troskliwy,przyjacielski i wyrozumiały.Bardzo chce być polubiany
przez Mercedes.Niall nie chce aby dziewczyna postrzegała go w taki
sposób.
                                                                                                     

Bohaterzy drugoplanowi:
 Sierra Maclane 17 lat.



                         
Pedro Sallas 19 lat 
 
              

Postaram dodać jak najszybciej rozdział 1 miśki :***
Papa :)