Rozdział 7.

****Oczami Nevy*****
 Już ta godzina a ja jeszcze nie ubrana.Nie miałam najmniejszej ochoty nigdzie wychodzić.Nie wiem co się ze mną dzieje,najchętniej wyjechałabym,na zawsze bezpowrotnie.Trzymają mnie tu tylko Merci  i Niall.
Poszłam do łazienki szybko się ogarnąć po czym się ubrałam w to
Szybko wyszłam z domu aby nie gadać z rodzicami.Po ok.6min byłam na przestanku.
Moja przyjaciółka już na nim stała.Ja i Mercedes mamy trochę inny styl,a nawet bardzo,ona ubierała się bardziej na rockowo i nosiła straszne wysokie buty.Ja też lubię nosić obcasy ale nie bardzo do szkoły.
Merci ubrana była w to

 -Hej-Odpowiedziała
-Wszystko gra?Płakałaś wczoraj?-Zapytała z troską
-Trochę.Nie przejmuj się jest ok.-Rzekłam
-Ale na pewno?Zgaduje że to przez Rodiego.-Powiedziała
-Cicho!Jeszcze ktoś usłyszy.-Rzekłam
Obróciłam się w bok i zobaczyłam Rodiego który do mnie machał!!!
Odmachałam mu.Podszedł i rzekł:
-Siemka
-Hej.Myślałam że jeździsz z bratem.-Rzekłam
-On raczej nie jest w stanie.Napił się-Odrzekł
Mercedes spoglądała tylko ukradkiem.Była zdziwiona.
Parę minut później przyszedł Niall
-Siemka.-Powiedział wszystkim.
O dziwo nawet Merci mu odpowiedziała
Gdy autobus podjechał wsiadłam do niego pierwsza a obok mnie usiadł Rodiego.
Kolejna weszła Merci.Popatrzała tylko na mnie i poszła dalej w głąb autobusu.Usiadła obok Nialla


-Wszystko ok?-Zapytał Rodiego
-Jasne.-Rzekłam
-Pytam bo wczoraj płakałaś.
-Tssa,czasem tak mam.-Odrzekłam.
Nie wiem co mu miałam powiedzieć przecież nie powiem że to jego wina,jestem beznadziejna.
-Czasem?-Zapytał
-Często.-Odrzekłam.
-Pytasz jakby cię to obchodziło.-Dodałam
-Nie jestem Federico mam uczucia,jak ktoś płacze trzeba zwrócić na to uwagę.-Odrzekł
-Masz racje, mam zupełnie tak samo.
Przez chwile zapadła cisza,przerwał ją dźwięk SMS.
Rodiego wyciągnął komórkę i zauważyłam napis "Kochanie"
Domyśliłam się że to musi być Sierra.
Było tam napisanie :

Chcę z tobą porozmawiać,nie wiem co się 
z tobą dzieje czekałam i się nie zjawiłeś ,
to dla mnie ważne odezwij się .Kocham Cię .

Oczy bolały mnie od patrzenia w bok,no ale cholera!Musiałam wiedzieć o co chodzi,on bardzo mi się podoba ,robię to po coś.
Rodiego odpisał jej:

Sorry,nie miałem czasu,coś mi wypadło
pogadamy dzisiaj u mnie o 16:00

 Widziałam jak pisze na końcu "|Kocham Cię" ale po chwili skasował to i wysłał SMS-a.
Wiem że nie powinnam się z tego cieszyć ale serce podeszło mi z radości do gardła,na ogół nigdy nie robię takich złośliwych rzeczy ale Sierry zwyczajne nie znoszę.

Zauważyłam że był przybity.Szkoda mi go było,kochał ją a ona w zamian za to bawiła się w hiszpańskich clubach  z byłymi modelami.
-Wszystko ok?-Zapyatłam
-Nie,nic nie jest ok.-Odrzekł.
-Czy wierzysz w związki na odległość?-Zapytał
-Jeżeli miałabym ci odpowiedzieć szczerze to..Nie.-Rzekłam
-Tak myślisz?
-Tak ,przecież pisanie ze sobą na czacie to nie to samo,nawet jeżeli ta osoba mówi ci że jest obok to tak nie jest bo to nie prawda nie możesz jej dotknąć ani przytulić to tak trochę jak by ta druga osoba była w pół żywa.-Odrzekłam
-Taak,dokładnie to czuje.-Powiedział
-Chodzi o ciebie i twoją dziewczynie?-Udawałam że nie znam jej imienia,jak to ja zawsze wychodzę na idiotkę.
-Tak.
-Słyszałam o niej.-Rzekłam.
-Jak każdy,wszędzie jej pełno.-Powiedział.
-Ej..Będzie lepiej.-Odrzekłam.
-Musi.-Oznajmił.
 Niestety dojechaliśmy już do szkoły.Wysiadłam i poszłam pod sale od matmy.
Zauważyłam że Mercedes już tam jest.
-Co tam?-Zapytałam.
-Nic.-Burknęła.
-Co się stało?-Była jakaś dziwnie obrażona.
-Wiesz to raczej mało ważne.-Rzekła i odeszła.
To było nieco dziwnie o co jej chodzi?
Lekcje minęły mega szybko,wyszłam z budy i zauważyłam Mercedes idącą w stronę miasta.
-Merci gdzie idziesz?-Zapytałam.
-Przed siebie.-Odrzekła.
-Mamy zaraz autobus.-Powiedziałam.
-Gówno mnie to obchodzi.-Warknęła i odzeszła.
Co za głupia bezmyślna idiotka!
Czasem mam ochotę walnąć ją w dekiel i zapytać co ty masz w tej pustej głowie.
Ale oczywiście tego nie zrobię jest moją przyjaciółką.Chociaż czasem przegina.
Niech sobie idzie nie jestem jej niańką,sama zna drogę do domu.


***Następny dzień*****
 Nie mam zamiaru do niej dzwonić,jeżeli nie pojawi się w szkole sama do niej pójdę.
wysiadłam z autobusu i szłam w stronę szkoły .Na rogu  zobaczyłam Rodiego kłócącego się z Sierrą.
-Rodiego zrozum to moja praca ,nie mogę być jednocześnie w Hiszpanii i z tobą!
-Mam już tego dojść,nie wytrzymam w związku na odległość,to tak jakbyś była pół żywa,nie mogę cie dotknąć ani przytulić!
W ty co mówił rozpoznałam swoje słowa,on był taki niesamowity.Uśmiech samoistnie pojawił mi się na twarzy.
-Nic na to nie poradzę!Wiele razy chciałam żebyśmy zamieszkali razem ale ty oczywiście się nie zgodziłeś.-Rzekła Sierra.
-Nie zgodziłem się bo nie chcę zostawiać przyjaciół,rodziny,całego życia!Wystarczy że ty to zrobiłaś,zostawiłaś wszystko i wyjechałaś!-Powiedział z żalem w głosie.
-Chciałam gonić marzenia!-Krzyknęła.
-Nigdy nie mówiłaś że chcesz być modelką,a gdy pojawił się pierwszy lepszy kontakt bronisz się i wmawiasz mi że to były twoje marzenia!?Czy ty siebie słyszysz?-Zapytał.
- Wiesz co,mam tego dosyć,nie mam zamiaru rozmawiać w ten sposób.-Powiedziała dziewczyna.
-Ok.To porozmawiamy w inny sposób.-Rzekł.
-A więc słucham.-Powiedziała.
-Albo ja,albo twoja chora kariera imprezowiczki.-Oznajmił.
-Nie wieże.Każesz mi wybierać?!
-Mam już dosyć.A więc tak każe ci wybierać.-Odpowiedział.
Nastała chwila ciszy.
-Nie zostawię kariery i dobrze o tym wiesz.-Rzekła.
-A więc wybrałaś.-Powiedział.
-I wszystko jasne.-Dodał.
-Ale...-Ciągnęła
-Nara-Rzucił po czym odszedł.
Uciekłam z tamtąd szybko i wyszłam na główną ulice.
usłyszałam za sobą głos Rodiego:
-Hej!
-Hej.-Rzekłam
-Właśnie zerwałem ze Sierrą.
-Przykro mi.-Powiedziałam.
-W sumie to mi nie.-Rzekł.
-Była twoją dziewczyna.-Odrzekłam.
-Tak ale,jakoś mi lepiej.
-To chyba dobrze?-Zapytałam.
-Raczej tak,może nigdy jej nie kochałem.-Oznajmił.
-Nie sądzę.-Rzekłam
-Dziękuje.-Rzekł.
-Za co?
-Pomogłaś mi.-Odpowiedział.
-W czym?
-Dzięki tobie uświadomiłem sobie że straciłem 3 lata na osobę której nie kochałem.Pewnie gdyby nie ty dalej bym z nią był.-Powiedział.
-Nie ma za co.-Odrzekłam.
-Właśnie że jest.
-Przestań,to nic takiego,lubię dawać ludziom rady.-Powiedziałam.
-Szczególnie takim idiota jak ja.-Rzekł z uśmiechem.
Roześmiałam się.
Później poszliśmy razem do szkoły.To była najpiękniejsza chwila mojego życia.

Po południu poszłam do Mercedes chciałam się dowiedzieć dlaczego nie była w szkolę.nie odezwała się może nawet nie wróciła do domu.
-Dzień dobry.-Otworzyła mi jej matka.
-Dzień dobry Neva ,wejdź. -Odrzekła.
Poszłam do jej pokoju po czym rzekłam:
 -Niall mówił że się wczoraj napiłaś.
-I co w związku z tym? - Zapytała oschle.
-Nie było cię w szkole! - Burknęłam.
-I... - Ciągnęła dalej.
 -Żartujesz sobie?! To początek roku a ty już coś odwalasz! - Wykrzyczałam.
-Co cię to interesuje to moje życie i robię z nim co chcę. - Odparła chamsko.
-Jesteś moją przyjaciółką i martwię się o ciebie. - Rzekłam.
 -No chyba do końca nią nie jesteś! Nie mówisz mi wszystkiego a zdaje mi się że przyjaciele powinni mówić sobie wszystko! - Wybuchła.
-O co ci chodzi?
-O Rodiego, zakochujesz się w nim i w życiu byś do niego nie zagadała a wczoraj jak gdyby nigdy nic rozmawiasz z nim? Chyba jest coś nie tak!Robisz ze mnie idiotkę, już nawet nie interesuje mnie jak się zakumplowaliście ale ja bym ci powiedziała jakby coś takie zaszło między mną a Federico.
-Więc o niego chodzi. - Powiedziałam.
-Nie, tu chodzi o ciebie i twoje kłamstwo.-Odrzekła.
Wyszłam.Nie miałam ochoty się z nią kłócić.
Już całkiem jej odwala.
To w końcu Mercedes...
---------------------------------------------------